10,012.
Yun ang bilang ng Pilipino na nauwi na mula sa Middle East ayon sa Department of Migrant Workers — 7,892 na OFW mismo, 1,758 na miyembro ng kanilang pamilya, at 362 na turista na naabutan ng patuloy na giyera sa rehiyon. Ang pinakamataas na bilang ng nakauwi ay galing sa Kuwait: 2,827 katao mula sa isang bansa lamang.
At ang bilang ay patuloy na lumalaki.
Bilang isang OFW na nakatira din sa ibang bansa, may kakaibang bigat ang ganitong headline para sa akin. Hindi ito abstract na statistic. Ito ay mga tao na may kwento na katulad ng kwento ng marami sa atin.
Bawat isa ay may plano bago sila umalis.
Ang bawat isa sa 10,012 na iyon ay may buwanang padala na nakahanay para sa kuryente, pagkain, at bayad-utang ng pamilya sa Pilipinas. May kontrata na nilalakad, may target na taon ng pag-uwi. Marahil may utang na, tulad ko, na kailangan pa rin bayaran kahit nawala na ang trabaho.
Tapos biglaan, natapos ang lahat sa isang sitwasyong wala silang kontrol.
Ano na ang nangyayari sa mga pamilya nila ngayon?
Ang gobyerno ay may reintegration program para sa mga nakauwi: job matching, skills upgrading, at livelihood assistance. At ito ay mahalaga. Pero ang pamilya na naghihintay ng ₱30,000 bawat buwan na hindi na darating, hindi ito malulutas ng skills training sa loob ng ilang linggo.
Bawat OFW na nauwi nang hindi handa ay isang pamilya na kailangang mag-adjust nang mabilis. At para sa mga OFW na may utang na hindi pa tapos bayaran, mas naging mahirap ang sitwasyon.
Para sa akin, ito ay isang paalala.
Hindi ako nasa Middle East. Ligtas ako sa bahagi ng Asya na hindi apektado ng giyera. Pero naiintindihan ko ang closeness ng sitwasyon.
Kahit saan ka man nakalagay bilang OFW, ang trabaho mo ay isa lang na krisis ang layo sa pagkakatigil. Isang deployment order na binawi. Isang employer na nagsara. Isang sitwasyong panlipunan na lumaki nang hindi mo inaasahan.
Kaya ang aking tanong sa sarili ko at sa sinumang OFW na nagbabasa nito: kung bukas ay matapos ang iyong kontrata nang hindi mo inaasahan, anong aabot sa pamilya mo?
Hindi ito para takutin ang sinuman. Para lang ipaalala na ang plano ay kailangang mauna sa pagkabigo. Ang emergency fund, ang pinababang utang, ang mas maliit na dependency ng pamilya sa isang pinagkukunan ng kita lamang.
Ito ang hindi mababago ng kahit anong krisis: kung gaano kahanda ka bago pa man ito dumating.
Para sa mga OFW na nauwi mula sa Middle East at nangangailangan ng tulong: makipag-ugnayan sa DMW sa dmw.gov.ph at sa OWWA sa owwa.gov.ph para sa reintegration assistance.